دواهائى كه منع بيرون آمدن مو كند از چيزهائى كه منع مىكند بيرون آمدن مو را مخدّرات است و آن مثل بزر البنج و ترياك و شوكران به اين طريق كه بكوبند اين اجزاء را فردافرد و يا مركّبا و بمالند با سركه و يا با آب گشنيز و تكرار كنند بسيار تا نفع نمايد و نيز از چيزهائى كه منع بيرون آمدن مو مىكند اين است اين است كه بگيرند قنفذ را ( خارپشت ) و از تيغ پاك كنند و با روغن كنجد يا زيتون بجوشانند تا حل شود و مكرّر صبح و عصر بمالند مانع از بيرون آمدن مو خواهد بود و خون خفّاش و مغز سر آن بر همين اثر را دارد بمالند صبح و عصر و گفته‌اند اگر بكوبند بوره ارمنى و مرداسنج و و صدف سوخته را با خون سنگ‌پشت كه خشك كرده باشند مساوى و بمالند بعد از كندن موى عانة مانع از بيرون آمدن موى آن است با سركه و اگر بكوبند كندش را و بمالند همين اثر را دارد البتّه بايد عضو را بمالند كه سرخ شود و حمام روند كمتر بخلاف دواهائى كه موى مىروياند در داء الثّعلب و داء الحيّة امّا سبب داء الثعلب و آن مادّه بدى است در زير پوست سر و در بن موهاى آن سر ظاهر مىگردد و موى سر را مىريزد و چون بيشتر روباه به اين ريختن موى سر مبتلا مىشود از آن جهة بداء الثعلب نام گذاشته شده و داء الحيّة و اين